Moje książki

"Organizacje i idee – komunikowanie się w przestrzeni tradycyjnych i nowych mediów" /Wydawnictwo Politechniki Koszalińskiej, red. M. Kaczmarek-Śliwińska, Koszalin 2015

      

Tematyka podjęta w monografii dotyczy różnych obszarów komunikowania się organizacji. Trywialnym wydaje się stwierdzenie, iż w czasach silnej konkurencji oraz dynamicznie zmieniającym się systemie mediów, komunikowanie się organizacji stanowi jedną z kluczowych kompetencji dopasowania do warunków otoczenia umożliwiającą realizować założone cele organizacji. Jednakże obserwując przestrzeń funkcjonowania organizacji zauważa się odmienne sposoby i style komunikowania się z rynkiem. Czasami owa odmienność związana jest ze specyfiką organizacji. Inaczej komunikują się organizacje nastawione na osiąganie zysku w rozumieniu finansowym, inaczej organizacje non-profit, a jeszcze inaczej podmioty polityczne (partie, politycy). Odmienność komunikowania się może wynikać również z różnorodności wykorzystywanych kanałów komunikowania się – decydując się na kanały o niskiej interaktywności organizacja wybiera komunikowanie się, w którym ma większy wpływ na kontrolę – choćby pozorną – przekazu niż w przypadku kanałów komunikowania się o wysokim stopniu interakcji i znacznym udziale oraz zaangażowaniu odbiorców treści również w ich tworzenie i dystrybucję.

      

Autorami tekstów w monografii są naukowcy i praktycy podejmujący temat komunikowania się w swej codziennej pracy. Badają i analizują, tworzą modele, weryfikują teorie lub wdrażają rozwiązania i czynią starania, aby usprawniać procesy komunikowania się. Uwzględniając fakt, iż system komunikowania się organizacji z jej otoczeniem można identyfikować poprzez: cele komunikowania się, zakres komunikowania się oraz kierunek przekazu , należy zauważyć, iż każdy rozdział prezentuje osobliwą odmienność. Udało się więc zebrać w jedenastu rozdziałach monografii analizy prezentujące odmienne spojrzenia na problematykę komunikowania się organizacji. Autorzy poszczególnych rozdziałów w swoich artykułach zawarli zarówno treści teoretyczne, praktyczne, jak i często przywoływali wyniki badań. Czytelnicy znajdą więc w niniejszej monografii wyniki badań polskich i zagranicznych instytutów naukowych, agencji badawczych, sondażowni opinii publicznej, jak również wyniki badań własnych Autorów. W zależności od tematyki rozdziału Autorzy posługiwali się badaniami ilościowymi i jakościowymi, a w swej pracy wykorzystywali analizę zawartości mediów i ocenę treści oraz badania dotyczące środowiska mediów tradycyjnych i nowych mediów.

      

Rozdział pierwszy autorstwa Zbigniewa Lazara – Mieszczanin szlachcicem – czyli o niepotrzebnej grze pozorów. Między współczesnymi mediami a PR – jest opisem niektórych aspektów skomplikowanych relacji między mediami a PR-owcami. Nie bez powodu właśnie ten rozdział rozpoczyna monografię. Czytelnik zauważy, iż jego silnie publicystyczny charakter nacechowany jest silnymi emocjami związanymi z wątpliwościami Autora dotyczącymi relacji jakość mediów – misja mediów w kontekście zarówno mediów określanych dotychczas jako tradycyjne, jak i nowych mediów, obecnie reprezentowanych najsilniej przez media społecznościowe (social media).

      

W drugim rozdziale – Świadomość potoczna jako wyzwanie dla promocji zdrowego odżywiania w internecie – Krzysztof Puchalski analizuje jeden z kluczowych czynników wpływających na stan zdrowia – sposób odżywiania się. Autor wskazuje na główne narzędzie kreowania zdrowych stylów jedzenia, które upatruje w transmisji wiedzy eksperckiej do świadomości potocznej. Omawiany rozdział przedstawia analizę rozpowszechnionych w społeczeństwie treści i sposobów myślenia o sprawach jedzenia i zdrowia, jak również szanse i zagrożenia, jakie dla upowszechnienia aprobowanego w medycynie modelu odżywiania się niosą zdiagnozowane w świadomości społecznej treści i sposoby myślenia, a także wzory korzystania z komunikacji online.

      

Trzeci rozdział autorstwa Roszany Dalati – Rewolucja 2.0 – Wiosna Arabska w dobie internetu – przenosi Czytelnika w świat nowych mediów. Autorka poruszyła w nim temat roli mediów społecznościowych i innych narzędzi internetowych w wybuchu i przebiegu ruchów prodemokratycznych podczas tak zwanej Arabskiej Wiosny.

      

W kolejnym, czwartym rozdziale: Współpraca z uniwersytetem jako narzędzie CSR na przykładzie branży energetycznej, Monika Bogdał podejmuje tematykę współpracy z uniwersytetem jako narzędziem CSR na przykładzie branży energetycznej. Autorka dokonała analizy działań z zakresu społecznej odpowiedzialności biznesu w kontekście rynku pracy sektora energetycznego, jak również pod kątem współpracy firm energetycznych z uniwersytetami w związku z kształceniem kadr na potrzeby polskiego programu jądrowego. W efekcie zarysowane zostały problemy rynku pracy, których rozwiązanie może być celem strategii społecznie odpowiedzialnej.

      

W rozdziale piątym - Komunikowanie się poprzez sztukę – jego Autorka, Sandra Recka, przedstawiła analizę sposobu wyrażania poglądów i emocji za pomocą sztuki. Forma ta, jest obecnie coraz popularniejsza, szczególnie ze względu na rozwój street artu, który jest jednym z popularniejszych kanałów przekazywania artystycznego sprzeciwu wobec systemu. Autorka analizę zjawiska opiera na konkretnych przykładach komunikacji pomiędzy artystami oraz między grupami społecznymi.

      

Szósty rozdział monografii – Komunikacja marketingowa na rynku usług telekomunikacyjnych w praktyce działalności operatorów – jego Autorka, Anna Korzeniewska, podjęła próbę zdefiniowania i opisania najważniejszych, nowych źródeł komunikacji marketingowej przedsiębiorstw telekomunikacyjnych. Całość wywodu opatrzona została przykładami praktyk wykorzystania serwisów społecznościowych, blogów, sponsoringu i marketingu mobilnego przez największe polskie firmy telekomunikacyjne.

      

W rozdziale siódmym – Muzeum firmowe jako forma komunikowania się marki z otoczeniem – Monika Kaczmarek-Śliwińska prezentuje Muzeum Browaru Żywiec jako jedną z form komunikowania się marki z otoczeniem zewnętrznym. Pokazuje rolę, jaką mogą wypełniać obiekty kultury w promocji marki, niesieniu przekazu o jej tradycjach i historii czy prezentowaniu wartości istotnych dla niej.

      

Kolejne trzy rozdziały monografii koncentrują się na mediach jako formie komunikowania się organizacji.

      

Pierwszy z nich – rozdział ósmy: Prasa wewnętrzna. Słabe i mocna strony w budowaniu zaangażowania pracowników – autorstwa Jacka Trębeckiego podejmuje analizę słabych i mocnych stron jednego z najbardziej spektakularnych narzędzi komunikowania wewnętrznego, jakimi są wydawnictwa wewnętrzne. Autor podjął próbę udowodnienia hipotezy, iż najmocniejszym atutem prasy wewnętrznej jest jej znaczenie wizerunkowe.

      

W rozdziale dziewiątym - Tygodniki opinii na polskim rynku prasowym: szanse i zagrożenia – Krzysztof Gołata omawia rynek tygodników w kontekście ogólnych zmian na polskim rynku prasowym. Okazuje się, iż pojawiające się co jakiś czas opinie o nadchodzącym końcu prasy, nie mają przełożenia na rynek tygodników, ponieważ spadek tempa czytelnictwa w tym segmencie jest wolniejszy niż ma to miejsce w odniesieniu do ogólnopolskiej prasy codziennej czy też regionalnej. Autor zmiany w poziomie czytelnictwa analizuje w odniesieniu do jedenastu tygodników opinii w okresie 2012-1013.

      

Dziesiąty rozdział monografii - Współpraca z mediami podczas międzynarodowych ćwiczeń wojskowych. Studium przypadku – autorstwa Dariusza Kryszka opisuje działania prowadzone w obszarze współpracy z mediami podczas ćwiczenia Steadfast Jazz -2013 (SFJZ-13). Pokazuje on bardzo specyficzne warunki pracy osób odpowiedzialnych za komunikowania się, jak również ujęcie strategii komunikacyjnej jako jednego z elementów ogólnego planowania ćwiczenia w ramach NATO. Autor prezentuje również efekty działań związanych z komunikowaniem o powadzonych działaniach.

      

O ile pierwszy rozdział otwierający monografię odnosi się do specyfiki współczesnych mediów, ich wartości i wyboru pomiędzy tym, co popularne i dające oglądalność czy słuchalność, a tym, co istotne dla odbiorcy, o tyle rozdział zamykający, jedenasty, charakteryzuje współczesny świat mediów w perspektywie natłoku informacji i konsekwencji tego faktu dla pracy osób odpowiedzialnych za komunikowanie się marek z otoczeniem. W rozdziale tym – Monitoring mediów w świecie nadmiaru informacji – Sebastian Bykowski zwraca uwagę na nowy podział mediów, który definiuje obecny sposób komunikowania się marek z otoczeniem. Wskazuje na kompleksowy monitoring mediów i analizy medialne jako narzędzia niezbędne w pracy PR-owca i marketera, umożliwiające podejmowanie decyzji w codziennej pracy, jak również skuteczne działania w zakresie zarządzania sytuacją kryzysową.

      

Jak wynika z powyższego zakres tematyczny monografii uwzględnia zarówno odmienność obszaru działań, poczynając od organizacji biznesowych po sferę związaną z kulturą i sztuką, ale również różnorodność i bogactwo narzędzi komunikowania się, które są możliwe do zastosowania w zakresie działań organizacji. Autorzy mają nadzieję, iż Czytelnicy monografii będą wykorzystywać wnioski, pomysły czy sugestie zawarte w poszczególnych rozdziałach, jak również przenosić prezentowane rozwiązania także do typów organizacji innych niż opisywane. Spis treści

red. Monika Kaczmarek-Śliwińska, "Organizacje i idee – komunikowanie się w przestrzeni tradycyjnych i nowych mediów", Wydawnictwo Politechniki Koszalińskiej, Koszalin 2015 monografia zbiorowa, ISSN 0239-7129 ISBN 978-83-7365-387-0

      

Z recenzji wydawniczych:
Przedstawiony do recenzji zbiór tekstów naukowych poświęconych różnym aspektom i dziedzinom komunikowania masowego, zawiera materiały o sporej wartości poznawczej, który mogą też mieć istotny wymiar dydaktyczny. (…) Pewna niejednolitość książki może być jej minusem, może jednak też zostać zaliczona do jej zalet, jako że w nauce o komunikowaniu nowe idee i interesujące koncepcje poznawcze rodzą się często ze zderzenia różnych perspektyw poznawczych i paradygmatów badawczych.
dr hab. Małgorzata Lisowska-Magdziarz, Uniwersytet Jagielloński

 
Redaktorka monografii zebrała bardzo interesujące grono autorów reprezentujących zarówno środowisko akademickie, jak i środowisko praktyków zajmujących się szeroko rozumianą komunikacją. Teksty dotyczą zarówno komunikacji typowo marketingowej, jak i komunikacji dotyczącej określonych idei czy wartości na gruncie zarządzania komunikowaniem się organizacji. To co czyni monografię wartościową, to przywoływanie przez wielu autorów, konkretnych, czasami bardzo dogłębnie opisanych przykładów, ilustrujących szersze rozważania. Czyni to monografię interesującą nie tylko dla osób analizujących aspekty komunikacyjne naukowo, ale i dla praktyków komunikacji.
dr hab. Jacek Pyżalski, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Moje książki

Moje miejsca w internecie

Follow me on Academia.edu


Zobacz mnie na GoldenLine

Monika Kaczmarek-Śliwińska | Utwórz swoją wizytówkę