Moje książki

"Public relations organizacji w zarządzaniu sytuacjami kryzysowymi organizacji. Sztuka komunikowania się" / Difin, Warszawa: 2015.

Monografia składa się z pięciu rozdziałów zilustrowanych opisami i analizą przypadków sytuacji kryzysowych, które wystąpiły w organizacjach różnego typu.

 

Pierwszy z rozdziałów – Public relations jako sfera działań zarządczych organizacji – obejmuje przedmiot działań, które w pracy rozpatrywane będą w myśl definicji opracowanej przez Scotta M. Cutlipa, Allena H. Centera i Glena M. Brooma: „Public relations jest funkcją zarządzania, która nawiązuje i podtrzymuje wzajemne korzystne relacje pomiędzy organizacją a jej otoczeniem, od którego zależy jej sukces lub niepowodzenie” (S.M. Cutlip, A.H. Center, G.M. Broom, (2000). Effective public relations. New Jersey: Prentice Hall, Inc., s. 6.). Rozdział ten podejmuje także tematykę wizerunku i reputacji organizacji oraz systematyzuje podstawowe pojęcia obszaru zarządzania kryzysowego, a mianowicie: problem, kryzys, sytuacja kryzysowa czy zarządzanie sytuacją kryzysową (ZSK).

 

Drugi rozdział – Specyfika sytuacji kryzysowych – wprowadza Czytelnika w zagadnienia związane z opinią publiczną i otoczeniem organizacji. Kwestie te są istotne w zarządzaniu sytuacją kryzysową – każda organizacja działa w określonym otoczeniu, a to otoczenie posiada i wyraża swoją opinię. W rozdziale tym omówione zostały także cechy, typy i fazy sytuacji kryzysowej w ujęciach różnych autorów.

 

Rozdział trzeci – Zarządzanie sytuacjami kryzysowymi organizacji – omawia działania, które powinno się i warto podjąć w jej obliczu. Rozdział rozpoczyna się tematyką dotyczącą planowania działań zarządczych w sytuacji kryzysowej, omawia kolejne kroki tworzenia manuala – księgi zarządzania kryzysowego oraz porusza kwestie działania sztabu kryzysowego. W rozdziale tym zawarto także przegląd strategii zarządzania w sytuacji kryzysowej oraz omówiono działania, które należy wykonać „po kryzysie”. Gdy organizacja powraca do swojego działania, czasami zapomina o tym, aby dokonać analizy i oceny działań podejmowanych w ZSK. Warto to zrobić, ponieważ retrospekcja działań organizacji może dać wiedzę przydatną w przyszłości. Eurypides powiedział, że „Sukces jest wynikiem właściwej decyzji”, ale jak podejmować te właściwe, gdy nie podejmiemy trudu oceny dotychczasowych działań?

 

W czwartym rozdziale – Komunikowanie się organizacji z otoczeniem podczas sytuacji kryzysowych – przedstawione zostały zasady informowania oraz dialogu w sytuacji kryzysowej. Omówiono zalecenia, ale też błędy, które czasami występują w działaniach organizacji. Styl komunikowania się organizacji często wynika z jej specyfiki czy odrębności, dlatego przedstawione „zasady” nie są receptą, ale wskazówkami, które warto dopasować do stylu i warunków funkcjonowania organizacji. W rozdziale czwartym omówiono także relacje organizacji z mediami – media relations – cofając się o kilkanaście lat, gdy specjaliści public relations dysponowali jedynie mediami, które dziś określa się jako media tradycyjne (prasa, radio, telewizja w wersji offline) oraz pokazując media relations w dzisiejszej perspektywie, gdy media online i offline ulegają konwergencji25, wzajemnie przenikając się, wymieniając treściami, wzmacniając przekazy i wchodząc z różnorodne interakcje. Omówione zostały również formy i zasady współpracy z dziennikarzami.

 

Ostatni z rozdziałów, piąty – Rola badań w zarządzaniu sytuacjami kryzysowymi – prezentuje przegląd typologii badań oraz metod diagnostycznych, które mogą być przydatne w zarządzaniu sytuacją kryzysową. Istotna jest świadomość organizacji, że poza działaniem warto także badać efekty, które zostały osiągnięte, aby ewentualnie korygować podejmowane działania, co umożliwi wyższą skuteczność zarządzania kryzysowego oraz realizację założonych celów. Omówiono także kwestię monitoringu mediów, który może w znaczący sposób wspomagać pracę osób odpowiedzialnych za komunikowanie się w sytuacji kryzysowej.

 

W poszczególnych rozdziałach monografii przedstawione zostały przypadki sytuacji kryzysowych, które były udziałem organizacji różnego typu. Przyjęto metodę badawczą polegającą na analizie poszczególnych przypadków uwzględniających zmienne środowiska każdej z organizacji. Celem rozważań w odniesieniu do realnych sytuacji kryzysowych było wskazanie czynników skuteczności bądź też nieskuteczności działań komunikacyjnych w sytuacjach kryzysowych. Całość dyskursu analizowanych przypadków sytuacji kryzysowych przeprowadzono w oparciu o dostępne materiały medialne oraz treści zawarte w obrębie mediów własnych omawianych organizacji. Analizie poddano także ustalenia i badania dotyczące sytuacji kryzysowych innych badaczy tego obszaru.

 

 

Monika Kaczmarek-Śliwińska, "Public relations organizacji w zarządzaniu sytuacjami kryzysowymi organizacji. Sztuka komunikowania się" / Difin, Warszawa: 2015. Monografia, ISBN 978-83-7930-243-7

 

 

Z recenzji wydawniczych:
Problematyka książki ma doniosłe znaczenie dla nauczania public relations w szkolnictwie wyższym. Książka jest przydatna dla przedsiębiorstw, administracji państwowej i samorządów stosujących zasady marketingowe w działalności. (…) W książce przeprowadzono z powodzeniem analizę krytyczną literatury, analizę porównawczą i studia przypadków. Na wyróżnienie zasługują starannie dobrane studia przypadków, które nie tylko urozmaicają treść ale także wzmacniają rozważania i wnioski zawarte w pracy. Bibliografia jest imponująca – zawiera bowiem łącznie ponad trzysta pozycji.
prof. dr hab. Eugeniusz Michalski

 
To co nowe w tej książce, i co nadaje sens zagłębienia się w jej lekturę także przez osoby posiadające już podstawową wiedzę na temat kryzysowego public relations, to podejście do zagadnień komunikowania się w sytuacjach kryzysowych w kontekście nowych mediów. (…) Przyszły czytelnik będzie miał okazję zapoznać się nie tylko z teorią kryzysowego public relations czy opisem sytuacji kryzysowych w formie popularnych "studiów przypadków", ale otrzyma także wskazówki jak należy pewne zjawiska rozumieć/ interpretować oraz jak można się zachować w podobnych sytuacjach. (…) Recenzowana monografia nie jest typową książką akademicką przesyconą wyłącznie rozważaniami teoretycznymi. Nie jest też typem poradnika, w których autorka arbitralnie wskazywałaby gotowe schematy zachowań w sytuacjach kryzysowych. W książce można odnaleźć obie te formy, w skutek czego czytelnik otrzyma wyważoną ilość informacji odnośnie koncepcji i teorii z zakresu zarządzania informacją w sytuacjach kryzysowych i jednocześnie będzie się mógł zapoznać się z regułami wykorzystania tej wiedzy w praktyce.
dr hab. Waldemar Rydzak

Moje książki

Moje miejsca w internecie

Follow me on Academia.edu


Zobacz mnie na GoldenLine

Monika Kaczmarek-Śliwińska | Utwórz swoją wizytówkę